Kimi Tatlı Peşinde, Kiminin Tuzu Yok

1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Kimi Tatlı Peşinde, Kiminin Tuzu Yok
“Kimi tatlı peşinde, kiminin tuzu yok…”
Barış Manço’nun yıllar önce söylediği bu söz, aslında sadece bir şarkı sözü değil; hayatın en acı gerçeklerinden birini anlatan güçlü bir tespittir.
Bugün çevremize baktığımızda bu sözün ne kadar anlamlı olduğunu daha iyi görüyoruz. Bir tarafta sahip olduklarıyla yetinmeyip daha fazlasını isteyenler var. Diğer tarafta ise en temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanan insanlar…
Kimi daha lüks bir hayatın hesabını yaparken, kimi ay sonunu nasıl getireceğini düşünüyor. Kimi tatil planları yaparken, kimi çocuğunun okul masrafını karşılayabilmek için mücadele ediyor. Kimi israfın içinde yaşarken, kiminin sofrasında ekmeğin yanına koyacak tuzu bile bulunmuyor.
Toplum olarak belki de en büyük eksiğimiz, birbirimizin hayatına biraz daha yakından bakabilmek. Çünkü çoğu zaman kendi dertlerimizi dünyanın en büyük sorunu sanıyoruz. Oysa hemen yanı başımızda sessizce yaşam mücadelesi veren insanlar var.
Barış Manço’nun bu sözü, yalnızca ekonomik eşitsizliği değil, aynı zamanda vicdanı da sorguluyor. Sahip olduklarımızın kıymetini biliyor muyuz? Paylaşmayı ne kadar hatırlıyoruz? Başkasının derdiyle gerçekten dertlenebiliyor muyuz?

Hayatın dengesi her zaman aynı kalmıyor. Bugün tatlı peşinde koşan, yarın tuza muhtaç olabilir. Bugün imkânsızlık yaşayan ise yarın bolluğa kavuşabilir. Bu yüzden insanı ayakta tutan şey serveti değil, merhameti ve dayanışmasıdır.
Özellikle içinde yaşadığımız ekonomik şartlarda, komşuluk kültürünü, paylaşmayı ve birbirimize omuz vermeyi yeniden hatırlamaya ihtiyacımız var. Çünkü güçlü toplumlar, sadece zengin insanlardan değil; birbirini düşünen, el uzatan ve dayanışmayı bilen insanlardan oluşur.
Rahmetli Barış Manço, birkaç kelimeyle aslında bir ömürlük ders vermişti: “Kimi tatlı peşinde, kiminin tuzu yok.”
Bu sözün bize hatırlattığı en önemli gerçek ise şudur:
Hayatta herkes aynı şartlarda yaşamıyor. Önemli olan, sadece kendi soframızı değil, başkasının boş kalan tabağını da görebilmektir. Vicdanın olduğu yerde paylaşmak vardır; paylaşmanın olduğu yerde ise umut hiçbir zaman tükenmez.